BLOCKCHAIN

بلاکچین چیست

 

بلاک چین یک پایگاه داده توزیع شده است که معمولا برای نگهداری داده های مالی به کار می‌رود.

در حالت عادی داده ها و اطلاعات توسط یک پایگاه داده متمرکز نگه داری می‌شوند. به طور مثال بانک یک مجموعه متمرکز است که اطلاعات مشتریانش، که شامل مشخصات فردی، شماره حساب، موجودی و لیست تراکنش‌هاست، را بر روی سرورهای خود ذخیره می‌کند و دسترسی به این اطلاعات را نیز فقط برای کسانی که خود صلاح آن‌ها را تشخیص می‌دهد ممکن می‌کند. این اطلاعات حتی می‌توانند از نظر اهمیت سطوح بالاتری نیز داشته باشند به طور مثال بانک مرکزی که تولید کننده پول است می‌تواند به طور نظری هر قدر بخواهد پول تولید کند.

زمانی که ساتوشی ناکاموتو در سال ۲۰۰۸ اولین رمز ارز جهان یعنی بیت کوین را خلق کرد برای نگه داری تراکنش های مالی این ارز دیجیتال پروتکل یا فناوری را اختراع کرد که بلاک چین نامیده می شود.

بلاک چین یک پایگاه داده توزیع شده، شفاف و غیرقابل دستکاری است که تراکنش‌های آن همتا به همتا بوده و بدون نیاز به واسطه انجام می‌شوند.

در یک بلاکچین که زیر مجموعه ای از تکنولوژی بزرگتر دفاتر کل توزیع شده است اطلاعات تراکنش ها در بلوک ها نوشته شده و سپس این بلوک ها با استفاده از الگوریتم های رمزنگاری به یکدیگر پیوند داده می‌شوند. به این ترتیب دستکاری اطلاعات موجود در یک بلوک نیازمند دستکاری در اطلاعات تمامی بلوک های بعد از آن خواهد بود. دقیقا تعریف زنجیره بلوکی با این اعمال محقق می‌شود.

این وضعیت را می‌توانید با انباری مقایسه کنید که در آن جعبه ها بر روی هم چیده شده اند. در هر یک از این جعبه ها تعدادی کاغذ اطلاعات وجود دارند و در هر جعبه جدید که بر روی جعبه های قبلی قرار می‌گیرد یک خلاصه از اطلاعات جعبه قبلی وجود دارد. اگر کسی بخواهد در اطلاعات یکی از جعبه های وسطی دستکاری انجام دهد باید تمامی جعبه ها را جابجا کند تا به جعبه مورد نظر دست پیدا کند و زمانی که اطلاعات این جعبه را تغییر داد باید در جعبه بعدی و جعبه های بعد از آن نیز دستکاری انجام دهد تا خلاصه پرونده ها را از نو بنویسد. واضح است که این کار نیاز به مصرف انرژی زیادی دارد.

اما داستان دستکاری در اطلاعات بلاکچین به همینجا ختم نمی‌شود، هزاران انبار دیگر وجود دارند که دقیقا همین جعبه ها و همین اطلاعات در آن‌ها نگه داری می‌شود و اگر کسی بخواهد اطلاعات او در شبکه تعیین کننده باشد باید به تمامی این انبارها دسترسی داشته و همه آن‌ها را دستخوش تغییر کند.

این دقیقا اتفاقی است که در بلاک چین رخ می‌دهد. هزاران کامپیوتر در سرتاسر جهان زنجیره ای از بلوک های اطلاعات را نگه داری میکنند که به یکدیگر پیوند خورده اند و این اطلاعات در تمامی این کامپیوترها مشابه هستند. هر تغییری یا اضافه شدن اطلاعات باید مورد موافقت بیش از نصف شبکه قرار بگیرد.

کامیپوترهای موجود در شبکه در عوض این مشارکت جایزه ای دریافت می‌کنند که به طور مثال در بلاکچین بیت کوین در حال حاضر برابر با ۵/۱۲ بیت کوین است.

پشتوانه رمز ارز های (ارز دیجیتال) ساخته شده در بلاک چین، باور مردم به ارزشمند بودن این فناوری است درست همانطور که مردم به پول بدون پشتوانه چاپ شده توسط دولت ها اعتماد دارند و آن را ارزشمند می‌کنند. کافی است از خود بپرسید چه چیزی به پول الکترونیک اعتبار می دهد؟ اگر فروشندگان یا مصرف کنندگانی وجود نداشته باشند که به با ارزش بودن اعداد انتقالی در یک تراکنش الکترونیک (به طور مثال زمانی که از یک دستگاه کارتخوان خرید می‌کنید یا مانده حساب خود را در بانک چک می‌کنید. ) اعتقاد داشته باشند، آیا این شکل از پول ارزشی خواهد داشت؟ بنابراین تا زمانی که کسانی هستند که بیت کوین و سایر رمز ارز ها را بخرند یا بفروشند یا آن را بپذیرند این ارز ها ارزشمند خواهند بود.

برای رسیدن به توافقی در مورد اینکه کدام بلاک در یک بلاکچین درست است و چه اطلاعاتی صحت دارند نیاز به روشی برای انجام توافق داریم که به الگوریتم اجماع معروف است. معروف‌ترین الگوریتم‌های اجماع مورد استفاده در بلاکچین در حال حاضر الگوریتم اثبات کار و اثبات سهام نام دارند که از بلاکچین های استفاده کننده از الگوریتم اثبات کار می‌توان به بیت کوین و اتریوم و از بلاکچین های استفاده کننده از اثبات سهام می‌توان به بلاکچین EOS و ترون اشاره کرد.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *